| |
<<< |
|
| |
mededeling dat als we ooit in de buurt zouden komen ... Na het terugvinden van die brief staat het einddoel dus vast. We gaan naar Forcalquier - eens kijken of die mevrouw nog bij de VVV werkte , en of het er net zo mooi is als op het bijgaande foldertje. Nog geen week later kom ik Marcel Kersten tegen, prominent lid van de Vereniging van Kleine Franse Accommodaties. Hij bezit een hotel in het noordelijke deel van de Ardèche, en op zijn terrein heeft hij een kleine camping. "Kom eens langs", zegt hij. De tweede bestemming wordt dus de Ardèche. En de Morvan? Ja, ook al toeval. Als treinhobbyist herken ik een voormalig treinstation altijd, en als daar dan een bordje `camping' aan hangt, sta ik meteen op de rem. Het voormalige stationsgebouw van Lormes is nu het kantoor van een heel leuke camping municipal. En zo kom je dus in de Morvan terecht. |
|
| |
|
|
| |
De Morvan |
|
| |
Na Brussel rijden we recht naar beneden en komen via Maubeuge, Reims, Troyes en Auxerre in de Morvan. Prima route, die ook voor wat grotere caravans geschikt is, en zonder een meter tolweg. Dit deel van de Bourgognestreek is een wat vergeten vakantiebestemming. Veel volk komen we er niet tegen, hoewel het toch al eind juni is. Het toerisme is geconcentreerd rond een aantal meren, waarvan het Lac des Settons het bekendste is. De gemeentecamping van Lormes is met een paar tenten en caravans niet bepaald vol. Natuurlijk is mijn eerste gang naar het voormalige treinstation bij de ingang, maar alles is verlaten. De beheerder komt altijd `s avonds langs, wordt ons verteld. "Kies maar een plek uit; dat doet iedereen". Later horen we dat in het voor- en naseizoen hier kampeergeld gewoonlijk met een envelopje in de bus wordt gedaan: een manier van betalen die we twintig jaar geleden in Noord-Scandinavië bezigden, maar die we anno 2002 toch niet meer hadden verwacht. Hier kan het dus nog. Boodschappen doen we in het dorp, dat nog geen tien minuten lopen is. Op het dorpsplein staat een neoklassiek ` Hôtel de Ville' en ligt een aantal aantrekkelijke terrasjes. Een leuke plek , zeker als er al op onze eerste dag een feest losbarst. Er is muziek en dans. De wijn vloeit rijkelijk . Maar goed dat de camping dichtbij is. Ook de profronde van de Morvan, een wielerwedstrijd voor jonge profs, doet het dorp aan, compleet met reclamekaravaan . Het gaat wel op z'n Frans: de barman verzoekt iedereen op het terras de benen in te houden als de renners voorbij komen ... |
|
| |
|
|
| |
Wijn of water |
|
| |
Lormes is een ideaal uitgangspunt voor tochtjes, per auto of per fiets. Voor dat laatste heb je geen echt dikke kuiten nodig, want de heuvels zijn over het algemeen vergevingsgezind. Er zijn wat fietsroutes uitgezet, maar met een goede kaart is het natuurlijk spannender om een eigen tocht te maken . Zo fietsen we langs het kasteel van Villemolin - echt zo'n kasteel dat je vroeger als kind tekende, met spitse torens op alle hoeken . Op de weg terug naar de camping fietsen we door een dorpje met amper vijf huizen en een pleintje, waar een oude man op een stoel in de schaduw zit. Hij lijkt de enige bewoner, en misschien was dat ook wel zo. Als ik bij het fonteintje voor de kapel stop om |
|
| |
>>> |
|
|
 |
| |
| 3 Villemolin : een kasteel, zoals een kasteel er uit hoort te zien |
| 4 Het Etang waar de camping in Lormes zijn naam aan ontleent |
| 5 Ruimte genoeg op camping Domaine de Clarat |
| |
|
|
